Клађење на корнере има правила која одређује сваки приређивач, зато та правила треба прочитати унапред. Ако дође до прекида утакмице, игра на укупан број корнера обично се враћа, изузев када је исход већ одлучен: ако је линија пробијена пре него што је меч стао, игра на већи број углавном пролази. Број корнера зависи од стила игре. Екипа која напада преко крила па убацује најчешће има знатно више корнера од тима који игра кроз средину. Статистика из претходних кола користи, али не обећава исход, а маржа је често на овим тржиштима виша од оне на основној игри.
Клађење на картоне прати понашање играча током меча. Најзаступљенија је игра на укупан број картона, рецимо више или мање од четири и по. Многе кладионице нуде такође бодове за опомене: жути картон носи десет поена, црвени картон двадесет пет бодова, док други жути картон после ког следи искључење углавном се рачуна једино као црвени. Картони дати резервама на клупи, стручном штабу као и по истеку меча по правилу се не рачунају. Опкладе на картоне зато захтевају читање правила која важе за ту опкладу.